งานวิจัยพบว่าผู้หญิงพยายามที่จะเลือกสามีที่ดูเหมือนพ่อตัวเอง และในทางกลับกันผู้ชายก็พยายามเลือกคู่ชีวิตที่เหมือนแม่ตัวเอง รายงานนี้ตีพิมพ์ลงวารสารวิชาการ Proceedings of the royal society B นี้เป็นงานล่าสุดของมหาวิทยาลัยเพ็กในอังการี่ ที่ให้หลักฐานมากขึ้นในปรากฏการณ์นี้ที่เรียกว่า แบบพิมพ์ทางเพศ (sexual imprinting)

ผู้หญิงมักใช้พ่อตัวเองเป็นแบบในการเลือกคู่ชีวิตแม้ว่าจะเป็นบุตรบุญธรรมก็ตาม ซึ่งระบุถึงแบบพิมพ์มีส่วนมาจากประสบการณ์ไม่ใช่พันธุกรรม

ความคิดดังกล่าวถูกสนับสนุนโดยงานวิจัยอื่นที่แสดงให้เห็นว่าการเลือกคู่ตามแบบพิมพ์นั้นสูญหายไปจากผู้หญิงที่มีประสบการณ์ความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับพ่อตัวเอง นักวิจัยอังการี่วัดอัตราส่วนหน้าของสมาชิกในครอบครัวจำนวน 52 ครอบครัว พวกเขาพบนัยยะสำคัญของคความสัมพันธ์ระหว่างเด็กหนุ่มและบิดาตามกฏหมาย โดยเฉพาะสัดส่วนบนใบหน้าบริเวณกลางหน้า เช่น จมูกและตา ส่วนผู้หญิงที่ฝ่ายชายเลือกก็มักจะมีหน้าตาเหมือนมารดาตามกฎหมาย โดยเฉพาะในส่วนล่างของใบหน้า เช่น ปากและคาง

งานวิจัยดังกล่าวเป็นการสนับสนุนทฤษฎีการแบบพิมพ์ทางเพศ ซึ่งเป็นการย้ำว่าเด็กจะมีการจดจำรูปแบบของผู้ปกครองที่เป็นเพศตรงข้ามและค้นหาคู่ชีวิตที่มีลักษณะเหมือนกับดครงร่างที่ตัวเองรับรู้ไว้

ความสนิทอย่างเดียวไม่ได้ทำให้การตัวเลือกคู่ เพราะการมีส่วนร่วมนั้นไม่ได้มีแบบเหมือนผู้ปกครองในเพศเดียวกัน ผู้ชายและผู้หญิงต่างเลือกส่วนของใบหน้าแตกต่างกันในผู้ปกครอง เพื่อเป็นแบบในการเลือกคู่ที่ตัวเองต้องการจากลักษณะทางพันธุกรรมทางใบหน้า ผู้เชี่ยวชาญบอกว่านี่เป็นข้อดีในการเลือกคู่ที่มีลักษณะความคล้ายคลึงกันทางพันธุกรรม ซึ่งทำให้เกิดความเข้ากันทางพันธุกรรมและการปฏิสนธิ แต่มีสมดุลระหว่างประโยนช์ที่ในการแต่งงานกับคนที่พันธุกรรมใกล้เคียงและความเสี่ยงของการแต่งงานกับคนที่เป็นญาติกัน

มีกลไกมากมายในที่ช่วยในการเลือกคู่ เช่น ฟีโรโมนและกลิ่น เพื่อหยุดเราจากการเลือกคนที่คล้ายเราเกินไป เช่นคนในครอบครัว

ที่มา - news.bbc.co.uk

เอกสารอ้างอิง - journals.royalsociety.org